وصايت اميرالمؤمنين از جانب رسول خدا

 

بسم الله الرحمن الرحيم

و صلي الله علي محمد و آله الطاهرين و لعنة الله علي اعدائهم اجمعين من الآن الي قيام يوم الدين و لا حول و لا قوة الا بالله العلي العظيم.

قال الله الحکيم في کتابه الکريم: 

يا ايها الذين آمنوا اطيعوا الله و اطيعوا الرسول و اولي الامر منکم فان تنازعتم في شي‏ء فردوه الي الله و الرسول ان کنتم تؤمنون بالله و اليوم الآخر ذلک خير و احسن تأويلا.  

دين مقدس اسلام، دين تمام و کاملي است که بر اساس فطرت تشريع شده است و تمام نيازمنديهاي فطري را به طور کمال براي ارتقاء بشر به منزل سعادت آورده است. فاقم وجهک للدين حنيفا فطرة الله التي فطر الناس عليها.

«وجهه دل خود را براي پذيرش اين دين استوار بدار، ديني که بر فطرت خدائي که بشر را با آن فطرت سرشته است مي‏باشد». اسلام هيچ يک از احکام فطري را ناگفته نگذارده و به طور اکمل بيان فرموده است، اليوم اکملت لکم دينکم و اتممت عليکم نعمتي   «امروز من دين شما را براي شما کامل نمودم و نعمت خود را بر شما تمام کردم». 

و رسول اکرم فرمودند: انما بعثت لاتمم مکارم الاخلاق   «اين است و جز اين نيست که من برانگيخته شده‏ام براي آنکه مکارم اخلاق را تمام کنم». 

و نيز فرمودند: ما من شي‏ء يقربکم الي الله الا و قد دعوتکم به، و ما من شي‏ء يبعدکم عن النار الا و قد نهيتکم عنه.   «چيزي نبود که شما را به بهشت نزديک کند مگر آنکه من شما را بدان امر نمودم، و چيزي نبود که شما را از آتش دور کند مگر آنکه من شما را از آن نهي کردم». 

 

  1. وصيت از احکام فطري و عقلي و شرعي است‏
  2. ولايت مهم‏ترين مسئله دين است‏
  3. وصايت اميرالمؤمنين از جانب رسول خدا
  4. حديث انس در وصايت اميرالمؤمنين‏
  5. شرح الفاظ حديث انس‏
  6. بحث در دلالت حديث انس‏
  7. گفتگوي حق تعالي با رسول‏الله در سدرة المنتهي راجع به اميرالمؤمنين‏
  8. حديث سلمان فارسي در وصايت اميرالمؤمنين‏
  9. همه پيمبران داراي وصي بوده‏اند
  10. پيامبر اکرم و اميرالمؤمنين از نور واحدي خلق شده‏اند
  11. روايات داله بر اينکه اميرالمؤمنين وصي، وزير و اداکننده ديون پيامبر در بين امت مي‏باشد
  12. نزول ستاره داله بر وصايت در خانه‏ اميرالمؤمنين‏
  13. روايات داله بر وصايت اميرالمؤمنين و فرزندان آن حضرت از جانب رسول خدا
  14. وصايت اميرالمؤمنين در امور شخصيه رسول خدا نبوده است‏

 

 

1-      وصيت از احکام فطري و عقلي و شرعي است‏

 

يکي از احکام متقنه شريعت که بر اساس فطرت است همانا امر وصيت است. وصيت يعني در امور خود که راجع به امر دين و دنياست سفارش نمودن تا آنکه مهمل و عبث نماند، و همان طور که در زمان حيات به نحو احسن بود پس از مرگ نيز به نحو احسن بوده باشد. اين حکم از احکام عقلي بوده و شرع مقدس نيز امضاء نموده است، بنابراين حکم داراي سه مرحله مي‏شود: 

مرحله اول- حکم فطرت، و آن اينکه در فطرت و جبلت هر فردي است که مي‏خواهد امور خود را بر وفق نظريه و صلاحديد خود انجام دهد و در تمام شئون و اموري که راجع به اوست‏خود بشخصه مراقبت نموده و مواظبت نمايد. حکم فطري و غريزه الهي است که انسان هيچگاه نمي‏خواهد اختيارات امور او از دست او بيرون برود و به دست‏شخص اجنبي سپرده شود. و به موازات علاقه‏اي که انسان به آثار و شئون خود دارد علاقه به اختيارات و خود رايي در آنها از تصرف و تغيير و تبديل و حفظ و غيرها خواهد داشت. و امتداد اين علاقه و اختيار تا زمان مرگ نبوده بلکه در يک زمان طولاني و مديد تا وقتي که انسان آثار خود را بعد از مرگ در ساليان دراز و گذشتن ايام و شهور و دهور، موجود مشاهده مي‏کند خواهد بود. 

و لذا در دنيا با يک بينش حاد و تندي زمان بعد از موت خود را تا افقي بسيار وسيع و شعاعي بسيار طولاني نگريسته و براي حفظ و مصونيت آثار خود از علم و کتب و صدقات و ابنيه و فرزند و عيال و مزرعه و غيرها نظريه خود را اعمال، و اختيار و صلاحديد خود را ابراز، و تا نهايت درجه براي تحقق آن در خارج پس از مرگ مي‏کوشد. و حتي در حيوانات اين غريزه موجود است و ديده مي‏شود که بسياري از  آنها که يقين به مرگ خود پيدا مي‏کنند و آثار و علائم موت را در خود مي‏بينند براي اولاد خود خانه محکم و لانه و آشيانه قوي و دور از دست خطر مي‏سازند. 

مرحله دوم- حکم عقل است.بدون ترديد عقل حاکم است بر آنکه انسان نبايد امر خود را مهمل بگذارد بلکه بايد براي تنظيم و استفاده از آثار خود بعد از مرگ تعيين وصي نموده و براي حفظ و حراست آنها توصيه و سفارش کند، تا همان طور که در زمان حيات خود از آنها مي‏خواست به طور اکمل استفاده شود در زمان ممات نيز به همان ميزان استفاده گردد. بلکه عقلاي عالم به کسي که بدون وصيت بميرد و امور خود را از زن و فرزند و دار التجارة و مزرعه و حکومت و علم و غير ذلک بدون تدبير و نظر بگذارد به نظر خفت مي‏نگرند و او را ناقص مي‏دانند و در اين ترک وصيت او را مذمت مي‏کنند، به خلاف آنکه اگر وصيت کند و وصيي لايق و سرپرستي خبير و بينا و مدبر بر بازماندگان از اولاد صغار و ساير شئون خود معين کند، او را مدح نموده و فعل او را يک فعل انساني مي‏شمرند. 

مرحله سوم- حکم شرع است که بر اساس حکم فطرت و حکم عقل تشريع شده و در تمام شرايع و اديان، وصيت حکمي ممدوح و مستحسن شمرده شده است. در شريعت مقدس اسلام که اکمل و اتم اديان و شرايع است به طور کامل با حدود و مشخصاتي معين و روشن بيان شده است. 

کتب عليکم اذا حضر احدکم الموت ان ترک خيرا الوصية للوالدين و الاقربين بالمعروف حقا علي المتقين- فمن بدله بعد ما سمعه فانما اثمه علي الذين يبدلونه ان الله سميع عليم.

«بر شما از جانب خدا فرض و واجب شده است که چنانچه يکي از شما آثار مرگ را ملاحظه کند چنانچه مالي داشته باشد براي پدر و مادر و نزديکتران از ارحام به طور معروف و پسنديده‏اي وصيت نموده و درباره آنها سفارش کند و از مال خود براي آنها قرار دهد، اين حکم خدا حق است براي پرهيزگاران. و کسيکه بعد از شنيدن وصيت آن را عوض کند و تغيير دهد گناه و جرمش بر عهده همان کساني است که تغيير داده و عوض نموده‏اند، و خداوند شنوا و داناست».

+ نوشته شده در  جمعه بیست و نهم مهر ۱۳۹۰ساعت 16:43  توسط محمد دستان  |